Een tijdje geleden nodigde de redactie van een tijdschrift me uit voor een diner om samen met zes andere wetenschappers een lijstje van Zeven Moderne Wereldwonderen op te stellen. Ik antwoordde dat het me slecht uit kwam, tenminste op korte termijn, maar de vraag bleef in mijn hoofd rondspoken.

Ik zocht bij het woord wonder. Het is een woord om je over te verwonderen. Het bevat allerlei boodschappen door elkaar: iets wonderlijks, een mirakel, iets verrassends dat onbeantwoorde vragen over zich zelf afroept, de waarnemer in verwondering brengen en zelfs sceptische opmerkingen ontlokt zoals: x91dat zou me verwonderenx92. Mirakel zet je op het spoor. Het woord komt van een Indo-Europese stam die eenvoudig x91lachenx92 of x91glimlachenx92 betekent. Iets wonderbaarlijks bezie je altijd met een glimlach, uit bewondering. Ik besloot een lijstje te maken met zeven dingen waarover ik me het meest verwonder.

Wereldwonder xe9xe9n.    Mijn wereldwonder nummer xe9xe9n is een bacterie die voor 1982 nooit op aarde was waargenomen, een wezentje waarvan niemand ooit had gedroomd, een tegenspraak van wat we altijd als de wetten van de natuur hebben beschouwd, letterlijk regelrecht afkomstig uit de Hel. Althans uit wat we altijd voor de hel hebben aangezien: het hete onleefbare binnenste van de aarde. Dit oord is onlangs binnen de gezichtskring van de wetenschap gekomen dankzij onderzoeksduikboten die tot meer dan 2500 meter diepte kunnen duiken, langs spleten in de diepzee waar pluimen oververhit water uit de aardkorst omhoog spuiten via een soort schoorstenen die bij oceanografen als x91zwarte rokersx92 te boek staan. Het gaat niet zo maar om heet water of stoom en zelfs niet om stoom onder druk zoals we die kennen van de laboratoriumautoclaaf (waarop we nu al weer tientallen jaren vertrouwen als de beste manier om alle microbixeble leven te vernietigen) maar om buitengewoon heet water onder buitengewoon hoge druk met temperaturen van meer dan 300 graden. Bij zox92n hitte kun je het leven zoals wij dat kennen niet voorstellen. Eiwitten  en DNA zouden uiteenvallen, enzymen zouden wegsmelten, al wat leeft zou onmiddellijk doodgaan. Allang achten we het leven op de planeet Venus nihil omdat daar vergelijkbare temperaturen heersen. Op onze eigen planeet achtten we het leven in de begintijd, pakweg vier miljard jaar geleden, om dezelfde reden uitgesloten. Onlangs hebben Barros en Deming in water dat rechtsreeks uit deze diepzeespuigaten is opgehaald bloeiende kolonies bacterixebn aangetroffen. Eenmaal aan het oppervlak gebracht met hun titanium-monstercapsules en al in drukkamers bij een temperatuur van 250 graden niet alleen in leven, ze vermenigvuldigden zich ook nog eens naar hartenlust. Doden kon je ze alleen door ze in kokend water van 100 graden af te koelen. En toch zien ze er als gewone bacterixebn uit. Onder de elektronen microscoop hebben ze dezelfde basisstructuur, compleet met celwanden en ribosomen.             Als het waar is wat men zegt, dat het de oorspronkelijke arche-bacterixebn zijn, voorouders van ons allen, hoe hebben zij of hun nageslacht dan geleerd om af te koelen? Ik zou geen wonderlijke truc weten.

Lewis Thomas.

Wordt vervolgd

Er was eens een kleine jongen die God wilde ontmoeten. Hij wist wel dat het een verre reis zou worden om bij God te komen, dus pakte hij zijn kleine koffer en stopte die vol met koekjes en pakjes sap. Zo ging hij op weg. Hij was nog maar langs drie grote flats gegaan, toen hij een oude vrouw zag. Ze zat op een bank in het park en staarde zox92n beetje naar de duiven. De jongen ging naast haar zitten en deed zijn koffer open. Hij wilde wat drinken, maar toen hij net een slok wilde nemen, merkte hij dat de vrouw er erg hongerig uitzag. Daarom bood hij haar een koekje aan. Zij nam het dankbaar van hem aan en glimlachte naar hem. Haar glimlach was zo intens mooi, dat hij het nog eens wilde zien en daarom gaf hij haar ook een pakje sap.
Opnieuw schonk zij hem haar glimlach. De jongen was helemaal vertederd en verrukt!
Zo zaten ze daar de hele middag, aten en glimlachten, maar er werd geen woord gesproken.
Toen het begon te schemeren voelde de jongen zich moe worden. Hij stond op om naar huis te gaan. Maar na een paar stappen draaide hij zich om, rende terug naar de oude vrouw en omhelsde haar heel stevig. En zij schonk hem een stralende glimlach.
Toen de jongen even later thuis kwam, verbaasde zijn moeder zich over de vreugde die op zijn gezicht lag en zij vroeg: x93Wat heb je vandaag gedaan dat je zo blij bent?x94 En hij antwoordde: x93Ik heb met God gepicknickt.x94 Nog voordat zijn moeder nog verder kon vragen zei hij: x93En weet je, zij had de mooiste glimlach die ik ooit gezien heb!x94 Intussen was ook de oude vrouw stralend van vreugde thuisgekomen. Haar zoon was verbluft toen hij die vredige uitdrukking op haar gezicht waarnam.
Hij vroeg: x93Moeder, wat heb je vandaag beleefd, wat heeft je zo gelukkig gemaakt?x94 Zij antwoordde: x93Ik heb in het park koekjes gegeten met God.x94 En voordat haar zoon nog iets kon zeggen, vervolgde ze: x93En weet je, hij is veel jonger dan ik dacht!x94

Een tijdje geleden nodigde de redactie van een tijdschrift me uit voor een diner om samen met zes andere wetenschappers een lijstje van Zeven Moderne Wereldwonderen op te stellen. Ik antwoordde dat het me slecht uit kwam, tenminste op korte termijn, maar de vraag bleef in mijn hoofd rondspoken.

Ik zocht bij het woord wonder. Het is een woord om je over te verwonderen. Het bevat allerlei boodschappen door elkaar: iets wonderlijks, een mirakel, iets verrassends dat onbeantwoorde vragen over zich zelf afroept, de waarnemer in verwondering brengen en zelfs sceptische opmerkingen ontlokt zoals: xe2x80x98dat zou me verwonderenxe2x80x99. Mirakel zet je op het spoor. Het woord komt van een Indo-Europese stam die eenvoudig xe2x80x98lachenxe2x80x99 of xe2x80x98glimlachenxe2x80x99 betekent. Iets wonderbaarlijks bezie je altijd met een glimlach, uit bewondering. Ik besloot een lijstje te maken met zeven dingen waarover ik me het meest verwonder.

Wereldwonder xc3xa9xc3xa9n.    Mijn wereldwonder nummer xc3xa9xc3xa9n is een bacterie die voor 1982 nooit op aarde was waargenomen, een wezentje waarvan niemand ooit had gedroomd, een tegenspraak van wat we altijd als de wetten van de natuur hebben beschouwd, letterlijk regelrecht afkomstig uit de Hel. Althans uit wat we altijd voor de hel hebben aangezien: het hete onleefbare binnenste van de aarde. Dit oord is onlangs binnen de gezichtskring van de wetenschap gekomen dankzij onderzoeksduikboten die tot meer dan 2500 meter diepte kunnen duiken, langs spleten in de diepzee waar pluimen oververhit water uit de aardkorst omhoog spuiten via een soort schoorstenen die bij oceanografen als xe2x80x98zwarte rokersxe2x80x99 te boek staan. Het gaat niet zo maar om heet water of stoom en zelfs niet om stoom onder druk zoals we die kennen van de laboratoriumautoclaaf (waarop we nu al weer tientallen jaren vertrouwen als de beste manier om alle microbixc3xable leven te vernietigen) maar om buitengewoon heet water onder buitengewoon hoge druk met temperaturen van meer dan 300 graden. Bij zoxe2x80x99n hitte kun je het leven zoals wij dat kennen niet voorstellen. Eiwitten  en DNA zouden uiteenvallen, enzymen zouden wegsmelten, al wat leeft zou onmiddellijk doodgaan. Allang achten we het leven op de planeet Venus nihil omdat daar vergelijkbare temperaturen heersen. Op onze eigen planeet achtten we het leven in de begintijd, pakweg vier miljard jaar geleden, om dezelfde reden uitgesloten. Onlangs hebben Barros en Deming in water dat rechtsreeks uit deze diepzeespuigaten is opgehaald bloeiende kolonies bacterixc3xabn aangetroffen. Eenmaal aan het oppervlak gebracht met hun titanium-monstercapsules en al in drukkamers bij een temperatuur van 250 graden niet alleen in leven, ze vermenigvuldigden zich ook nog eens naar hartenlust. Doden kon je ze alleen door ze in kokend water van 100 graden af te koelen. En toch zien ze er als gewone bacterixc3xabn uit. Onder de elektronen microscoop hebben ze dezelfde basisstructuur, compleet met celwanden en ribosomen.             Als het waar is wat men zegt, dat het de oorspronkelijke arche-bacterixc3xabn zijn, voorouders van ons allen, hoe hebben zij of hun nageslacht dan geleerd om af te koelen? Ik zou geen wonderlijke truc weten.

Lewis Thomas.

Wordt vervolgd

Er was eens een kleine jongen die God wilde ontmoeten. Hij wist wel dat het een verre reis zou worden om bij God te komen, dus pakte hij zijn kleine koffer en stopte die vol met koekjes en pakjes sap. Zo ging hij op weg. Hij was nog maar langs drie grote flats gegaan, toen hij een oude vrouw zag. Ze zat op een bank in het park en staarde zoxe2x80x99n beetje naar de duiven. De jongen ging naast haar zitten en deed zijn koffer open. Hij wilde wat drinken, maar toen hij net een slok wilde nemen, merkte hij dat de vrouw er erg hongerig uitzag. Daarom bood hij haar een koekje aan. Zij nam het dankbaar van hem aan en glimlachte naar hem. Haar glimlach was zo intens mooi, dat hij het nog eens wilde zien en daarom gaf hij haar ook een pakje sap.
Opnieuw schonk zij hem haar glimlach. De jongen was helemaal vertederd en verrukt!
Zo zaten ze daar de hele middag, aten en glimlachten, maar er werd geen woord gesproken.
Toen het begon te schemeren voelde de jongen zich moe worden. Hij stond op om naar huis te gaan. Maar na een paar stappen draaide hij zich om, rende terug naar de oude vrouw en omhelsde haar heel stevig. En zij schonk hem een stralende glimlach.
Toen de jongen even later thuis kwam, verbaasde zijn moeder zich over de vreugde die op zijn gezicht lag en zij vroeg: xe2x80x9cWat heb je vandaag gedaan dat je zo blij bent?xe2x80x9d En hij antwoordde: xe2x80x9cIk heb met God gepicknickt.xe2x80x9d Nog voordat zijn moeder nog verder kon vragen zei hij: xe2x80x9cEn weet je, zij had de mooiste glimlach die ik ooit gezien heb!xe2x80x9d Intussen was ook de oude vrouw stralend van vreugde thuisgekomen. Haar zoon was verbluft toen hij die vredige uitdrukking op haar gezicht waarnam.
Hij vroeg: xe2x80x9cMoeder, wat heb je vandaag beleefd, wat heeft je zo gelukkig gemaakt?xe2x80x9d Zij antwoordde: xe2x80x9cIk heb in het park koekjes gegeten met God.xe2x80x9d En voordat haar zoon nog iets kon zeggen, vervolgde ze: xe2x80x9cEn weet je, hij is veel jonger dan ik dacht!xe2x80x9d

We waren met Paulus in Athene.

Op het heetst van de dag kwamen we op de berg, waar voor alle goden en godinnen een altaar was gebouwd. Voor Zeus en Hera, voor Athene en Apollo,voor Aphrodite, Diana en Poseidon. Geen God mocht vergeten worden, want dan zou de wraak diepgaand zijn.

De angst voor de goden was zo groot, dat er zelfs een altaar voor een onbekende god was gebouwd. Er waren mensen geweest die er hun offergaven hadden neergelegd.

Paulus en wij gingen bij dat altaar staan. Er kwamen enkele tempeldienaren, op ons af. Ze waren zeer bedreven in de redenaarskunst en wisten precies wat de mensen moesten doen om de goden gunstig te stemmen. Ze waren benieuwd wie we waren en wat we te vertellen hadden. Het gerucht had hen bereikt dat we een nieuwe leer verkondigden.

Paulus nam het woord en zei: x91Mannen Atheners, in alles beschouw ik u als mensen met groot ontzag voor goden want toen ik hier rondliep en de tekenen van uw vroomheid aanschouwde, vond ik dit altaar met het opschrift: x91voor een onbekende Godx92. Welnu die God kom ik u verkondigenx92.

In bevlogen woorden vertelde Paulus van Gods grote daden, hoe Hij ons het leven en de adem en al die andere dingen heeft gegeven. Met woorden vol Geest zei Paulus: x91God leeft in ons. Door Hem bewegen wij en zijn wij. Zijn liefde is zo groot dat Hij zijn Zoon heeft gezonden om ons te vertellen van de liefde Gods. Ze hebben hem echter gevangen genomen en gekruisigd, maar op de derde dag Heeft onze God hem uit de dood doen opstaan.’

Er ontstond tumult. Het is ongehoord wat hier gezegd wordt. Er vallen spottende woorden. Er is angst in de ogen want velen zijn bang voor de wraak der goden. Wat gebeurt er als je Zeus en Hera en Athene en Apollo en al die anderen niet meer vereert?

Bij een enkeling daagde licht en volgde Paulus bij het weggaan.

De volgende morgen vroeg zijn we weer naar de Aeropagus gegaan. Paulus was er niet bij. Er zat een vrouw bij het altaar van de onbekende God. Ze zag er moe en verlaten uit. Haar arm lag vol pijn in haar schoot. Een van ons vroeg haar naar haar pijn en verlatenheid. Ze zei: x91Waar is God nu ik hem zo hard nodig heb. Ik heb Hem altijd dichtbij gevoeld maar nu ik hem nodig heb is Hij afwezigx92. Het was zo herkenbaar wat ze zei.

Er kwamen anderen bij staan en velen vertelden hun verhaal. Iemand zei: x91Als ik in de put zit ga ik terug naar mijn dierbare herinneringenx92. Ze vertelde een wonderlijk verhaal van gebed en genezing en ze straalde.

Iemand ging bovenop het altaar van de onbekende God staan en zei: x92Wat doen jullie moeilijk, het gaat om plezier en lol maken.x92 We twijfelden aan haar woorden, maar ze ging maar door met haar eigen wijsheid.

We keerden ons van haar af en kwamen bij een vrouw die stil had geluisterd. We vroegen haar naar haar gedachten. Voorzichtig zocht ze woorden. x91Soms denk ikx92 zo zei ze, x91Soms denk ik dat onze slechtste momenten ook een zegen kunnen zijn. Ik heb het meegemaakt dat ik dacht: waarom laat God dit met me gebeuren? Nu denk ik: het is een zegen geweestx85 Misschien zit er in onze slechtste momenten ook een verborgen bestemming.x92 We werden stil van haar woorden.

Een van ons sprak met woorden van Paulus en zei: x91God is in ons, Hij heeft ons leven gegeven en adem. En dat houdt nooit op, dat is onze bron.’ Een vrouw, gebogen door het leven vulde aan en zei: x91Dat is onze  hoopx85het komt goedx92.

Uit de verte riep een oude vrouw: x91En, als het niet goed komt?x92.

Haar adem stoktex85 zacht zei ze: x91Dan heb ik geen leven, dan houdt het opx92.

De oude vrouw zei: x91Het leven is soms ongelooflijk zwaar, een zwart gat, diepe duisternis.x92 Met een zucht vol ervaring vervolgde ze: x91Pas al je je daar aan overgeeft dan pas gebeurt er iets. Op de bodem van de put ligt de hoop verborgen.’

We keken naar de vrouw die nog steeds bij het altaar van de onbekende God zat. Haar arm lag nog steeds pijnlijk stil in haar schoot, maar haar ogen hadden iets van het licht gezien. Samen met haar hebben we de Aeropagus verlaten en zijn naar huis gegaan.

Aan Paulus hebben we verteld wat we hebben meegemaakt: hoe oude woorden x91dood en opstandingx92 vlees en bloed werden in het geleefde leven.

Handelingen 17,22-34

We waren met Paulus in Athene.

Op het heetst van de dag kwamen we op de berg, waar voor alle goden en godinnen een altaar was gebouwd. Voor Zeus en Hera, voor Athene en Apollo,voor Aphrodite, Diana en Poseidon. Geen God mocht vergeten worden, want dan zou de wraak diepgaand zijn.

De angst voor de goden was zo groot, dat er zelfs een altaar voor een onbekende god was gebouwd. Er waren mensen geweest die er hun offergaven hadden neergelegd.

Paulus en wij gingen bij dat altaar staan. Er kwamen enkele tempeldienaren, op ons af. Ze waren zeer bedreven in de redenaarskunst en wisten precies wat de mensen moesten doen om de goden gunstig te stemmen. Ze waren benieuwd wie we waren en wat we te vertellen hadden. Het gerucht had hen bereikt dat we een nieuwe leer verkondigden.

Paulus nam het woord en zei: xe2x80x98Mannen Atheners, in alles beschouw ik u als mensen met groot ontzag voor goden want toen ik hier rondliep en de tekenen van uw vroomheid aanschouwde, vond ik dit altaar met het opschrift: xe2x80x98voor een onbekende Godxe2x80x99. Welnu die God kom ik u verkondigenxe2x80x99.

In bevlogen woorden vertelde Paulus van Gods grote daden, hoe Hij ons het leven en de adem en al die andere dingen heeft gegeven. Met woorden vol Geest zei Paulus: xe2x80x98God leeft in ons. Door Hem bewegen wij en zijn wij. Zijn liefde is zo groot dat Hij zijn Zoon heeft gezonden om ons te vertellen van de liefde Gods. Ze hebben hem echter gevangen genomen en gekruisigd, maar op de derde dag Heeft onze God hem uit de dood doen opstaan.’

Er ontstond tumult. Het is ongehoord wat hier gezegd wordt. Er vallen spottende woorden. Er is angst in de ogen want velen zijn bang voor de wraak der goden. Wat gebeurt er als je Zeus en Hera en Athene en Apollo en al die anderen niet meer vereert?

Bij een enkeling daagde licht en volgde Paulus bij het weggaan.

De volgende morgen vroeg zijn we weer naar de Aeropagus gegaan. Paulus was er niet bij. Er zat een vrouw bij het altaar van de onbekende God. Ze zag er moe en verlaten uit. Haar arm lag vol pijn in haar schoot. Een van ons vroeg haar naar haar pijn en verlatenheid. Ze zei: xe2x80x98Waar is God nu ik hem zo hard nodig heb. Ik heb Hem altijd dichtbij gevoeld maar nu ik hem nodig heb is Hij afwezigxe2x80x99. Het was zo herkenbaar wat ze zei.

Er kwamen anderen bij staan en velen vertelden hun verhaal. Iemand zei: xe2x80x98Als ik in de put zit ga ik terug naar mijn dierbare herinneringenxe2x80x99. Ze vertelde een wonderlijk verhaal van gebed en genezing en ze straalde.

Iemand ging bovenop het altaar van de onbekende God staan en zei: xe2x80x99Wat doen jullie moeilijk, het gaat om plezier en lol maken.xe2x80x99 We twijfelden aan haar woorden, maar ze ging maar door met haar eigen wijsheid.

We keerden ons van haar af en kwamen bij een vrouw die stil had geluisterd. We vroegen haar naar haar gedachten. Voorzichtig zocht ze woorden. xe2x80x98Soms denk ikxe2x80x99 zo zei ze, xe2x80x98Soms denk ik dat onze slechtste momenten ook een zegen kunnen zijn. Ik heb het meegemaakt dat ik dacht: waarom laat God dit met me gebeuren? Nu denk ik: het is een zegen geweestxe2x80xa6 Misschien zit er in onze slechtste momenten ook een verborgen bestemming.xe2x80x99 We werden stil van haar woorden.

Een van ons sprak met woorden van Paulus en zei: xe2x80x98God is in ons, Hij heeft ons leven gegeven en adem. En dat houdt nooit op, dat is onze bron.’ Een vrouw, gebogen door het leven vulde aan en zei: xe2x80x98Dat is onze  hoopxe2x80xa6het komt goedxe2x80x99.

Uit de verte riep een oude vrouw: xe2x80x98En, als het niet goed komt?xe2x80x99.

Haar adem stoktexe2x80xa6 zacht zei ze: xe2x80x98Dan heb ik geen leven, dan houdt het opxe2x80x99.

De oude vrouw zei: xe2x80x98Het leven is soms ongelooflijk zwaar, een zwart gat, diepe duisternis.xe2x80x99 Met een zucht vol ervaring vervolgde ze: xe2x80x98Pas al je je daar aan overgeeft dan pas gebeurt er iets. Op de bodem van de put ligt de hoop verborgen.’

We keken naar de vrouw die nog steeds bij het altaar van de onbekende God zat. Haar arm lag nog steeds pijnlijk stil in haar schoot, maar haar ogen hadden iets van het licht gezien. Samen met haar hebben we de Aeropagus verlaten en zijn naar huis gegaan.

Aan Paulus hebben we verteld wat we hebben meegemaakt: hoe oude woorden xe2x80x98dood en opstandingxe2x80x99 vlees en bloed werden in het geleefde leven.

Handelingen 17,22-34

Toen God de moeders schiep van kinderen met een beperking, ook wel kinderen met een rugzakje genoemd, was hij al 6 dagen aan het overwerken.

Een engel verscheen en zei:

x91U steekt wel heel veel tijd en werk in deze exemplarenx92.

x91Heb je de specificaties van deze bestelling al eens gelezen?x92 vroeg God. x91De moeder van zox92n kind moet buitengewoon goede ogen hebben, zodat ze kan zien hoe bijzonder haar kind is, wanneer allen verblind zijn door de beperking.x92

x91Ze heeft ook veel meer energie dan normaal nodig zodat ze het nooit opgeeft

ook niet wanneer anderen dat wel doen.x92

x91Haar huid moet extra dik zijn om alle onrecht te kunnen verdragen en alle kritiek op haar opvoedingscapaciteiten.x92

x91Ik heb haar zelfs een sterker hart gegeven met een groter vermogen om lief te hebben en te begrijpen.x92

x91Godx92 zei de engel zacht en teder, x91U kunt beter rusten en morgen verder werkenx92.

x91Dat kan ik nietx92 sprak God, x91er zijn meer kinderen met een beperking dan de wereld weetx92.

De engel vloog langzaam rond het schepsel en bestudeerde het nauwkeurig. Opeens stopte ze en boog zich voorover. Haar vinger gleed over de wang van de vrouw. x91Ze lektx92 zei de engel, x91ik denk dat u er te lang aan heeft doorgewerktx92.

x91Dat is geen lekx92 zei God x91dat is een traanx92.

x91Waar is die voor?x92 vroeg de engel.

x91Ik neem aan voor alle opgekropte emoties, voor teveel onrechtvaardigheid, voor gebrek aan begrip, voor alle kortingen die haar te wachten staanx92 zei God.

x91U bent werkelijk geniaalx92 zei de engel.

God keek somber en leunde achterover in zijn stoel. x91Die traan heb ik niet gemaaktx92 zei Hijx85

Er kwam een traan op Zijn gezicht.

Bron onbekend

Toen God de moeders schiep van kinderen met een beperking, ook wel kinderen met een rugzakje genoemd, was hij al 6 dagen aan het overwerken.

Een engel verscheen en zei:

xe2x80x98U steekt wel heel veel tijd en werk in deze exemplarenxe2x80x99.

xe2x80x98Heb je de specificaties van deze bestelling al eens gelezen?xe2x80x99 vroeg God. xe2x80x98De moeder van zoxe2x80x99n kind moet buitengewoon goede ogen hebben, zodat ze kan zien hoe bijzonder haar kind is, wanneer allen verblind zijn door de beperking.xe2x80x99

xe2x80x98Ze heeft ook veel meer energie dan normaal nodig zodat ze het nooit opgeeft

ook niet wanneer anderen dat wel doen.xe2x80x99

xe2x80x98Haar huid moet extra dik zijn om alle onrecht te kunnen verdragen en alle kritiek op haar opvoedingscapaciteiten.xe2x80x99

xe2x80x98Ik heb haar zelfs een sterker hart gegeven met een groter vermogen om lief te hebben en te begrijpen.xe2x80x99

xe2x80x98Godxe2x80x99 zei de engel zacht en teder, xe2x80x98U kunt beter rusten en morgen verder werkenxe2x80x99.

xe2x80x98Dat kan ik nietxe2x80x99 sprak God, xe2x80x98er zijn meer kinderen met een beperking dan de wereld weetxe2x80x99.

De engel vloog langzaam rond het schepsel en bestudeerde het nauwkeurig. Opeens stopte ze en boog zich voorover. Haar vinger gleed over de wang van de vrouw. xe2x80x98Ze lektxe2x80x99 zei de engel, xe2x80x98ik denk dat u er te lang aan heeft doorgewerktxe2x80x99.

xe2x80x98Dat is geen lekxe2x80x99 zei God xe2x80x98dat is een traanxe2x80x99.

xe2x80x98Waar is die voor?xe2x80x99 vroeg de engel.

xe2x80x98Ik neem aan voor alle opgekropte emoties, voor teveel onrechtvaardigheid, voor gebrek aan begrip, voor alle kortingen die haar te wachten staanxe2x80x99 zei God.

xe2x80x98U bent werkelijk geniaalxe2x80x99 zei de engel.

God keek somber en leunde achterover in zijn stoel. xe2x80x98Die traan heb ik niet gemaaktxe2x80x99 zei Hijxe2x80xa6

Er kwam een traan op Zijn gezicht.

Bron onbekend

x91Hoe weet je dat iets heilig is?x92 De meester keek zijn leerlingen aan. x91Door een goddelijke openbaring?x92 gokte een leerling die niet al te creatief was. De meester schudde zijn hoofd. x91Het zal wel weer door de liefde zijn.x92 probeerde een leerling cynisch. De meester glimlachte: x91Niet slecht maar er is nog een betere manier om te zien wat heilig isx92. De leerlingen noemden: een zuiverheid van hart, een rechtvaardige blik, en andere verheven middelen. De meester was niet tevreden. x91WOEDE!x92 antwoordde de meester, x91wanneer je woedend wordt over iets wat geschonden wordt; dan is dat Heilig. Hij vervolgde: x91Het is een schande voor religie en voor regeringen zoveel armoede en overdaad toe te latenx92. 

W. Penn (Stephan de Jong: x91Weg van wijsheid: 126 verhalen van levenskunstx92)

Ik moest vorige week aan dit verhaal denken op de x91dag van de woedex92 – terwijl zoveel mensen een weg zochten naar bevrijding, terwijl ook zoveel mensen omkwamen die die weg gingen. De dag van woede is in Amerika ontstaan na een driedaagse training rond het thema x91Weg van oorlogx92.

xe2x80x98Hoe weet je dat iets heilig is?xe2x80x99 De meester keek zijn leerlingen aan. xe2x80x98Door een goddelijke openbaring?xe2x80x99 gokte een leerling die niet al te creatief was. De meester schudde zijn hoofd. xe2x80x98Het zal wel weer door de liefde zijn.xe2x80x99 probeerde een leerling cynisch. De meester glimlachte: xe2x80x98Niet slecht maar er is nog een betere manier om te zien wat heilig isxe2x80x99. De leerlingen noemden: een zuiverheid van hart, een rechtvaardige blik, en andere verheven middelen. De meester was niet tevreden. xe2x80x98WOEDE!xe2x80x99 antwoordde de meester, xe2x80x98wanneer je woedend wordt over iets wat geschonden wordt; dan is dat Heilig. Hij vervolgde: xe2x80x98Het is een schande voor religie en voor regeringen zoveel armoede en overdaad toe te latenxe2x80x99. 

W. Penn (Stephan de Jong: xe2x80x98Weg van wijsheid: 126 verhalen van levenskunstxe2x80x99)

Ik moest vorige week aan dit verhaal denken op de xe2x80x98dag van de woedexe2x80x99 – terwijl zoveel mensen een weg zochten naar bevrijding, terwijl ook zoveel mensen omkwamen die die weg gingen. De dag van woede is in Amerika ontstaan na een driedaagse training rond het thema xe2x80x98Weg van oorlogxe2x80x99.